Dąb Hoggo

 

Majestatyczny dąb szypułkowy Hoggo nosi imię mitycznego władcy Wysoczyzny Elbląskiej i Zalewu Wiślanego. Drugi pod względem wieku na terenie Nadleśnictwa Elbląg (po rosnącym w Kadynach dębie Bażyńskiego), liczący ponad 600 lat pomnik przyrody jest wciąż w świetnej kondycji. Mierzy blisko 8 m

Z legend i mitów starożytnych Prus dowiemy się, że Hoggo był jednym z 12 synów Widwuta, władcy krainy położonej na południe od Bałtyku. W dziedzictwie otrzymał terytorium oblane wodami Morza Estów, czyli dzisiejszego Zalewu Wiślanego, które w tamtym czasie zwano Gepedoios (Wysoczyzna Elbląska)

Hoggo był walecznym wojownikiem, żeglującym  po mitycznych morzach w poszukiwaniu łupów i sławy. Co jakiś czas powracał do swego „zamczyska” zwanego Tolko (Tolkmicko), aby odnowić swą nadprzyrodzoną siłą magię strzegącą mury jego grodu oraz by poskromić rozzuchwalonych jego nieobecnością Gigantów.

Nienawidził swej żony za to, że nie powiła mu ani jednego syna. Miał „tylko” trzy córy: Mitę (której po ojcu przypadł gród Tolko), Cadinę (która w swojej opiece objęła magiczne miejsce Klasztornej Góry) oraz Pogesanę (wieszczkę i wróżbitkę, która objęła w swą magiczną pieczę całą krainę Pogezani). Hoggo starał się nauczyć je wojennego rzemiosła. Na nieszczęście dla niego – jednak bezskutecznie. Zirytowany do granic możliwości odpłynął w bezkres horyzontu, złorzecząc i rzucając klątwy. Do tej pory gwałtowne burze i sztormy na Zalewie kojarzone są z jego imieniem. cdn……

Artykuł ze strony pomnikiprzyrody na facebooku.

Hoggo widnieje również w książce  pt.”90 drzew okazy niezwykłe” Pawła Zarzyńskiego i Roberta Tomusiaka. Poniżej jego opis: Dąb Hoggo (Hugo)
LOKALIZACJA Rubno Wielkie, gm. Elbląg, pow. elbląski, woj. warmińsko-mazurskie,
Nadleśnictwo Elbląg
OPIS: Hoggo to olbrzymi, rozłożysty dąb rosnący pośrodku sporej, śródleśnej polany, na
niewielkim pagórku. Masywny pień, pokryty mchami i porostami, nadaje mu wyjątkowo
malowniczy i archaiczny wygląd. Jego obwód wynosi 752 cm. Jednak lokalizacja na
wzniesieniu sprawia, że dąb wygląda na dużo grubszy niż jest w rzeczywistości. Drzewo
imponuje wysokością: jego najwyższe konary wznoszą się na 31–33 m. Ze względu na
lokalizację drzewa wśród bardzo gęstego drzewostanu, precyzyjny pomiar jego wysokości
jest utrudniony. Szacunkowy wiek dębu wynosi ok. 400 lat.
STAN ZDROWOTNY Drzewo odznacza się dobrym stanem zdrowotnym. Jego pień –
przynajmniej z zewnątrz – nie wykazuje widocznych śladów destrukcyjnej działalności
grzybów. Korona jest gęsta i pokryta dużymi liśćmi.
DOJAZD Aby dotrzeć do dębu Hoggo, należy jechać z Elbląga trasą nr 503 w kierunku
Kadyn i Tolkmicka. Tuż za zieloną tablicą informującą o granicy Elbląga trzeba skręcić
w prawo w zdewastowaną, szeroką drogę porośniętą po obu stronach sędziwymi lipami
(współrzędne geograficzne skrętu: 54°13´18˝N i 19°23´17˝E). Po ok. 800 m (droga jest
częściowo gruntowa, częściowo betonowa lub asfaltowa – prowadziła niegdyś do poligonu
wojskowego) rozpoczyna się las. Po dalszych 350–400 m po prawej stronie należy minąć
wjazd w drogę leśną i skręcić w następną, obok rosnącego tuż przy drodze okazałego dębu
– pomnika przyrody (współrzędne geograficzne: 54°13´28˝N i 19°24´14˝E). Następnie
należy pozostawić samochód i iść ok. 400 m wzdłuż brzozowego młodnika wąską, ledwie
widoczną ścieżką, która doprowadzi do olbrzymiego dębu ukrytego za ścianą drzewostanu.
Hoggo rośnie na niewielkiej polanie na skraju małego wzniesienia. Drugi bardzo okazały
dąb znajduje się w głębi drzewostanu na krawędzi stoku ok. 80 m na południowy zachód
od Hoggo. Znalezienie tych drzew, ze względu na ich ustronną lokalizację, jest trudne.
Najlepiej skorzystać z urządzenia GPS; współrzędne geograficzne dębu Hoggo: 54°13´22˝N
i 19°24´20˝E.

100 5622100 5621